“Ik ga naar de Roze Zaterdag in Goes omdat zichtbaarheid nog steeds een item is”

“Vrouwen tegen apartheid… het gebroken geweertje…” Marianne Gossije heeft een doos vol buttons. Van die ronde dingen met een leus op de voorkant, die je op je kleding kunt spelden. “En natuurlijk de roze driehoek, de mooie roze driehoek. Die deed ik dan op mijn spijkerjackie. Zeker als je in de trein stapte dan kreeg je reacties. Dan zeiden mensen: moet dat nou! Ja, het moest heel nodig.”

Marianne Gossije weet nog precies waarom ze in de jaren zeventig en tachtig radicaal feministisch was. En lesbisch. “Er was toen al een seksuele revolutie geweest en er waren al wat rechten verworven. Maar het was nog lang niet zoals het nu is. En nu is er weer een teruggang. We moeten ervoor blijven strijden!”

In de podcastserie Roze Zaterdag als rode draad praat programmamaker Remco van Schellen met drie mensen die allemaal een herinnering hebben aan een Roze Zaterdag, en ze gaan alledrie naar de Roze Zaterdag in Goes. Jaap ziet nu de noodzaak weer van ‘je laten zien’, Marianne herinnert zich angstige en tegelijk dappere momenten bij de allereerste homo-demonstraties, en Eduard hoopt vooral dat door zijn verhaal mensen makkelijker uit de kast durven komen.

Een paar citaten uit de podcast:

Over haar coming out:
“Ik was leidster in een vakantiekamp en werd daar ontzettend verliefd op een van de meiden. Ik kon er niet meer omheen. Wel was ik toen nog samen met een meneer. Loslaten ging niet makkelijk, want ik hield wel van die jongen.”

Over actievoeren:
Marianne was bij de eerste homedemonstraties: “Dat was in Amsterdam. Langs de kant stonden mensen die afschuwelijke dingen riepen. Het was echt eng. We waren bang, en dapper.”

“Demonstreren helpt. Je moet altijd drie stappen vooruit doen om één klein stapje vooruit te komen. Dat is niet altijd prettig, maar het moet. Anders verander er niets.

Over de Roze Zaterdag:
“Ik ben in jaren niet geweest, maar ga nu wel naar Goes. Omdat de zichtbaarheid nog steeds een item is. Aan de oppervlakte zeggen mensen vaak dat je mee moet kunnen doen, maar als je dieper gaat graven loop je toch tegen vooroordelen aan. Ik vind het nog niet zo progressief hier.”

In aflevering 2 van Roze Zaterdag als rode draad hoor je deze muziek:
– Troy Hewson – Gentle Reflections
– Blue Dot Sessions – Blister Creek
– Jefferson Airplane – Revolution