Geplaatst door Het klinkt en voelt als een soort ‘fwoefff’. En weg is mijn ijsje. Geroofd door een vliegensvlugge meeuw. Natuurlijk weet ik dat de grote vogels op de Boulevard in Vlissingen op mensen-eten jagen. Frietjes, broodjes, ijsjes… ‘k Dacht mijn verkoelende oblie-softijsje goed te beschermen tegen de pikkende snavels. Maar nee…
Het levert wel mooie foto’s op. Je ziet het hieronder in een fotoverslag.
Tekst loopt steeds door onder de foto’s.
Als je goed kijkt zie je in de foto hierboven het ijsje in de snavel van de meeuw. En hieronder laat ‘ie ‘m vallen.
IJsje weg. Bij mij, maar dus ook bij de ijs-stelende meeuw. Het hoorntje op de glooiing, en het witte bevroren goedje op een richel vlak bij mijn voeten.
In een paar seconden duiken andere meeuwen er op af. Slide door de foto’s.
En weg is het ijsje. De rover die het van me afpikte, en liet vallen, zit beteuterd te kijken.
Hij viel aan, maar andere meeuwen aten het op. Dus vertrekt ‘ie zelf ook weer.
